คุณแม่ส่วนใหญ่จะเป็นกังวลเวลาที่เห็นลูกน้อยวัยซนทั้งหลายวิ่งเล่น ปีน ป่ายด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามวัย  เรียกว่าแทบไม่ให้คลาดสายตา ก็พอเข้าใจได้ว่าเพราะความเป็นห่วงกลัวลูกจะหกล้มหัวแตกไป แต่รู้มั้ยคะว่ามีงานวิจัยออกมาว่าการปล่อยลูกให้ได้เล่นตามใจของเขาบ้าง (แต่แน่นอนว่าต้องเล่นในขอบเขตที่ปลอดภัย) จะเสริมสร้างพัฒนาการและจินตนาการให้เค้าได้มากกว่าเด็กที่ถูกจำกัดการเล่น

     จำได้มั้ยว่าตัวเราเองสนุกและมีความสุขขนาดไหนสมัยตอนที่เราเล่นนู่นเล่นนี่สมัยที่เรายังเป็นเด็ก เราเคยแอบพ่อแม่เราไปปีนต้นไม้ ขี่จักรยาน (แบบปล่อยมือ) หรือไปแอบตามซอกตู้เวลาเล่นซ่อนหา แต่กลับลูกเรา เรามักจะโวยวายและห้ามเค้าเสมอเวลาที่เค้าทำเล่นแบบนั้น โดยเฉพาะพ่อแม่ที่มีลูกคนเดียวจะห่วงหวงลูกเป็นพิเศษ

     บางครั้งการปกป้องดูแลเค้ามากเกินไปอาจไปจำกัดความสามารถในการเรียนรู้และค้นพบประสบการณ์ใหม่ ๆ ของเค้าได้  เด็กทุกคนมีลักษณะเฉพาะตัวของตัวเอง ลูกของคุณเช่นกัน เค้ามีความเก่ง ความถนัดในด้านต่างๆ ที่ไม่เหมือนเด็กคนอื่น เพราะฉะนั้น ปล่อยเค้าเล่นตามใจเค้าบ้างเถอะค่ะ อย่าลืมว่าเมื่อลูกคุณมีความสุขกับการเล่น นั่นก็ถือเป็นการเรียนรู้เรื่องอีกเรื่องของเค้า เพราะการเล่นถือว่าเป็นอีกเสี้ยวที่สำคัญกับประสบการณ์วัยเด็กของเค้าด้วย  การที่เราให้เค้าได้ใช้จินตนาการอย่างเต็มที่ เราจะเห็นพัฒนาการของลูกรักเติบโตตามไปด้วยค่ะ